“bazen aklıma şöyle bir şey geliyor bir gece ben ölüyorum badem ağaçlarının orda bir ağacın altında ölmeden önce atkımı sıkıca boynuma sarıp öyle uzanıyorum öleceğim yere ben ölünce içimdeki ağaca asılı balpeteği çözülüp açılıyor kirli sarı bal damlaları akıyor içimdeki boşluğa şaşkın eşekarıları boğazımın duvarlarına çarparak vızıltıyla ağzımdan dışarı çıkıyorlar ayın ve yıldızların altında birbirlerine dolana dolana uçuşuyorlar bir garip dans oluyor onlarınkisi o sırada ordan geçen biri görse beni uzanmış dinlenen arı yiyen insanüstü bir yaratık sanır”

bir garip dans [Büyük A]